Ponad 80 ilustracji - archiwalnych fotografii i wybranych współczesnych prac prezentowanych w książce opowiada historię zniszczeń, działań artystów i materialności fotografii. Subiektywny wybór pozwala zobaczyć w jaki sposób fotografie określane jako „obiekty do konserwacji” przybierają abstrakcyjne formy i pod względem wizualnym wydają się czymś więcej niż tylko świadectwem czasu. Książka wychodzi jednak poza estetyzację zniszczeń - teoretyczną refleksję na temat materialności fotografii podejmują teksty Marty Przybyło –Ibadullajev i Sławomira Sikory, a także inspirujące opisy Moniki Supruniuk wprowadzające nas w zagadnienia konserwacji prewencyjnej.